Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

ALEANCA KUQ E ZI: ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΛΒΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΠΟΝΥΜΙΩΝ

Εκπόσωποι της Κοκκινομαυρης Συμμαχιας απο το Πογραδετς όπου συνεδρίαζαν ανέφεραν πως στα άμεσα σχέδια τους είναι η έναρξη εκστρατείας για την αλβανοποίηση των τοπονυμίων που έχουν σλάβικες ή ελληνικές ρίζες. Ο Kreshnik Spahiu πρότεινε να κατατεθεί νόμος που να επιτέπει αυτή τη διαδικασία.
Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίδραση του αναγνωστικού κοινου της εφημερίδας Shekulli οι οποίοι στην συντριπιτκή πλειοψηφία τους αποδοκιμάζουν τέτοιου είδους ενέργειες ενώ κάποιοι κατηγορούν το Spahiu και ως εκπρόσωπο της Τουρκίας που το μονο που επιθυμεί ειναι την ισλαμοποίηση της Αλβανίας.
Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση αναγνώστη που ζητά απο τον Spahiu να αλβανοποιήσει πρώτα το τούρκικο επώνυμο του και στη συνέχεια τα τοπονύμια.
Ειναι γεγονός πάντως πως ο Spahiu δεν εκανε καμια αναφορα σε τούρκικα τοπονύμια, πράγμα που κάνει πιο εντονες τις υποψιες για τουρκικό δάκτυλο.

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΠΥΡΕΤΩΔΕΙΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΞΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ

Ο Υπουργος Εργασιας και Κοινωνικών Υποθεσεων Σπύρος Ξερας έλαβε μέρος σε συνέδριο που συνδιοργάνωσε με την οργάνωση PINK. Θέμα του συνεδρίου δεν ήταν άλλο απο τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων! Η διευθύντρια της οργάνωσης Pink έκανε λόγο για 400.000 ομοφυλλόφιλους αλβανούς πολίτες.
Ερωτηθείς για το πως προκύπτουν τα νούμερα αυτά, υποστήριξε πως στις ΗΠΑ το ποσοστό των ομοφυλλόφυλων ανέρχεται σε 10% του πλυθυσμού, οπότε το ίδιο περιπου θα ισχύει και για την Αλβανία (Με την Αμερικομανία που διακατέχει τους Αλβανούς δε θεωρείται καθολου απίθανο).
Απο την πλευρά τους οι εκπρόσωποι του υπουργείου δεν έδωσαν κανένα στοιχείο για να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω νούμερα, απλώς το αποδέχτηκαν σιωπηρά.
Στη συγκέντρωση παρευρέθει και ο Ολλανδός Πρέσβυς  Van Den Dool.

Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΤΙΣ ΣΒΗΝΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Δύο νέες εστίες φωτιάς ξέσπασαν στο Αργυρόκαστρο, η μια στην ΄Ανω Δρόπολη και η άλλη κοντά στο πάρκο της αρχαίας Αντιγονείας . Στο χωριό Λυκομίλι η φωτιά έφτασε μέχρι τις αυλές των σπιτιών, και τα χειρότερα αποφεύχθησαν χάριν των προσπαθειών των κατοίκων και της αστυνομίας(!). Η παρέμβαση της πυροσβεστικής ήταν αδύνατη καθώς δεν υπήρχε πρόσβαση στα πυροσβεστικά οχήματα λόγω της παντελής έλλειψης οδικού δικτύου. Η φωτιά πέρασε τα σύνορα και κατέστρεψε μεγάλες εκτάσεις, η κατάσταση ομως τέθηκε υπό έλεγχο μετά την παρέμβαση δύο πυροσβεστικών αεροπλάνων και ενός ελικοπτέρου.
Στις 5 το απόγευμα εκδηλώθηκε και η δευτερα πυρκαγια κοντά στο αρχαιολογικό πάρκο της Αντιγονειας. Χρειάτηκαν 6 ωρες για να τεθεί η φωτιά υπό έλεγχο. Για την πυρκαγια αυτή η αστυνομία προσείγαγε 5 βοσκούς.

Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΣΤΗ ΛΙΟΥΓΚΑΡΗ

Και νεα εστια φωτιας ξεσπασε στο Αργυροκαστρο, η τριτη κατα σειρα, αυτη τη φορα στο χωριο Λιουγκαρη. Συμφωνα με την εφημεριδα shekulli  η φωτια εχει πλησιασει στα 30μετρα απο τα πρωτα σπιτια. Η πυροσβεστική αδυνατεί να επεμβει λόγω των ανυπαρκτων υποδομών ενώ οι εντονοι ανεμοι κανουν ανεξελεγκτη την πυρκαγια.

Mάχη με τις φλόγες στα ελληνοαλβανικά σύνορα

Οι μεγάλες πυρκαγιές που πλήττουν τις τελευταίες ημέρες τις ελληνικές μειονοτικές περιοχές στους Νομούς Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγίων Σαράντα, από το μεσημέρι σήμερα, κατευθύνονται προς το ελληνικό έδαφος.




Το πιο επικίνδυνο μέτωπο εντοπίζεται στο σημείο Κατούνα, μόλις λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα της Κακαβιάς, όπου ισχυροί άνεμοι ωθούν με γρήγορους ρυθμούς την πυρκαγιά προς την Ελλάδα.



Άλλα δύο μέτωπα εντοπίζονται βορειοανατολικά της Κακαβιάς, στο ελληνικό μειονοτικό χωριό Ραντάτι, και νοτιοδυτικά, στο βουνό Στουγάρα.



Η κοιλάδα της Δρόπολης, στον Νομό Αργυροκάστρου, όπως και εκείνη των Ριζών στον Νομό Δελβίνου, κατοικημένες από Έλληνες, έχουν μετατραπεί σε καμίνι. Οι πυρκαγιές έχουν εξαφανίσει δεκάδες χιλιάδες στρέμματα βοσκοτόπια, θαμνώδεις εκτάσεις και δάση και ο καπνός σε μήκος 30-50 χιλιομέτρων κρατάει την ορατότητα μειωμένη και καθιστά την ατμόσφαιρα αποπνικτική.



Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα για την αντιμετώπιση της λαίλαπας. Τα διαφορετικά πύρινα μέτωπα, που εκτείνονται σε μερικές δεκάδες χιλιόμετρα, δυσχεραίνουν την αποτελεσματική πυρόσβεση.


Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Το Βορειο ηπειρωτικό, ο Δεκέμβρης και ο Εμφύλιος

Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ



 Στις 22 Οκτωβρίου 1944 η «Αντιφασιστική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης» της Αλβανίας, στην πόλη Μπεράτι, αποφάσισε να μετασχηματιστεί σε προσωρινή κυβέρνηση της χώρας υπό την προεδρία του στρατηγού Ενβέρ Χότζα.



Η παρουσία του ελληνικού αντάρτικου στον Γράμμο, προφυλακή και προστασία της Αλβανίας, είχε την επιδοκιμασία και του Ζαχαριάδη

Στη Διάσκεψη της Μόσχας, λίγες μέρες νωρίτερα, τόσο η βρετανική όσο και η σοβιετική ηγεσία είχαν αποφύγει να συζητήσουν για την Αλβανία και επομένως να δεσμευτούν περί αυτήν.



Η σύντομη χρονική σύνδεση ανάμεσα στη Διάσκεψη της Μόσχας και την ανακήρυξη της αλβανικής κομμουνιστικής κυβέρνησης δείχνει τη βαθύτερη επιθυμία των Σοβιετικών αλλά και των Βαλκάνιων κομμουνιστών να θέσουν προ τετελεσμένων γεγονότων τους Βρετανούς στην Αλβανία.



Οι σοβιετικές και οι αλβανικές ανησυχίες είχαν ενταθεί και από το λόγο του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου 1944 στην απελευθερωμένη Αθήνα, οπότε και είχε δηλώσει ενώπιον του συγκεντρωμένου πλήθους: «Η Βόρειος Ηπειρος αποτελεί αναπόσπαστον τμήμα της Ελλάδος. Και έχει προσφάτως καθαγιαστεί και από τους τάφους των ηρώων μας».



Βρετανοί στην Αλβανία



Λίγο πριν από την απελευθέρωση της Ελλάδας ο Χότζα είχε ισχυριστεί, πληροφορώντας τις συμμαχικές αποστολές στην Αλβανία, ότι στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου οι αντάρτικες αλβανικές δυνάμεις είχαν υποστεί επίθεση από δυνάμεις του Ζέρβα και των Γερμανών. Αυτή την είδηση μετέδωσε η βρετανική στρατιωτική αποστολή στην ηγεσία της.



Την ίδια περίοδο, βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις, με σύμφωνη γνώμη του Ε. Χότζα, αποβιβάστηκαν στους Αγίους Σαράντα για να πάρουν μέρος σε κοινή, στρατιωτική επιχείρηση με τις αλβανικές αντάρτικες δυνάμεις ώστε να εξουδετερωθεί η εκεί γερμανική φρουρά. Οι Βρετανοί πίστευαν ότι η επιχείρηση στους Αγίους Σαράντα θα τους έδινε τη δυνατότητα «να πατήσουν στέρεα πάνω στο αλβανικό έδαφος».



Μετά το τέλος των στρατιωτικών ενεργειών, ο Χότζα ζήτησε την αποχώρηση των Βρετανών από την Αλβανία. Επειτα από κάποιες μικροκαθυστερήσεις, οι Βρετανοί δέχτηκαν ν' αποχωρήσουν όπως είχε συμφωνηθεί, ζήτησαν όμως να περάσουν στην Ελλάδα διά μέσου των περιοχών όπου ζει η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία. Ο Ε. Χότζα απέρριψε το βρετανικό αίτημα και ζήτησε από τους Βρετανούς ν' αποχωρήσουν από το θαλάσσιο δρόμο, γιατί βασικά τους υποπτευόταν ότι «ήθελαν να παρουσιαστούν σαν απελευθερωτές, να προκαλέσουν αναταραχή μέσα στην ελληνική μειονότητα, να ενωθούν με τις δυνάμεις του Ζέρβα και ν' απλωθούν στις απελευθερωμένες μας περιοχές».



Για τους Αλβανούς κομμουνιστές αντάρτες υπήρχε ο κίνδυνος οι Βρετανοί να προωθηθούν στην Αλβανία από τις περιοχές που κατείχε ο ΕΔΕΣ του Ζέρβα στην Ηπειρο.



ΕΛΑΣ στα σύνορα



Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς άρχισε η σύγκρουση του ΕΛΑΣ με τους Βρετανούς στην Αθήνα και τον Πειραιά. Το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, υπό τον Στ. Σαράφη και τον Αρη Βελουχιώτη, έλαβαν διαταγή να εκκαθαρίσουν την περιοχή της Ηπείρου από τις δυνάμεις του Ζέρβα γιατί υπήρχε κίνδυνος βρετανικής απόβασης.



Η απόφαση αυτή να σταλούν οι δυνάμεις του Γ.Σ. του ΕΛΑΣ στην Ηπειρο είχε κριθεί ακατανόητη. Τώρα μπορούμε να τη δούμε κάτω από νέο φως.



Πράγματι οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ ανάγκασαν τον ΕΔΕΣ να περάσει στα Επτάνησα. Οι δυνάμεις του Σαράφη και του Αρη αναλάμβαναν «την ασφάλεια των συνόρων» με τα βαλκανικά κράτη. Ο ΕΛΑΣ γινόταν η προφυλακή του «αντιιμπεριαλιστικού στρατοπέδου» στα ελληνοαλβανικά σύνορα.



Καθώς βαθμιαία σχηματίζονταν το σοβιετικό και το δυτικό μπλοκ στα Βαλκάνια, η κατάληψη της Βορείου Ηπείρου θα σήμαινε εδαφική μείωση της σοβιετικής επιρροής υπέρ του αντιπάλου της στρατοπέδου, όπως και μια κατάληψη της ελληνικής Μακεδονίας από τους Γιουγκοσλάβους θα σήμαινε μείωση της εδαφικής δυτικής επικράτειας υπέρ των κομμουνιστών.



Στον Γράμμο



Το καλοκαίρι του 1946 οι πρώτες ελληνικές αντάρτικες ομάδες άρχισαν να καταφθάνουν στον Γράμμο, διά μέσου της Αλβανίας, προερχόμενες από το στρατόπεδο του Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας και ενισχυόμενες από τον Τίτο και τον Χότζα.



Ο στόχος των αντάρτικων αυτών δυνάμεων ήταν να εξουδετερώσουν τις κρατικές δυνάμεις στον Γράμμο, ακριβώς στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία.



Η παρουσία του ελληνικού αντάρτικου στα ελληνοαλβανικά σύνορα έμοιαζε και σαν μια δύναμη προφυλακής και υπεράσπισης της Αλβανίας από ενδεχόμενες επιθετικές ενέργειες της επίσημης ελληνικής πλευράς, στην προσπάθειά της να καταλάβει τη Βόρειο Ηπειρο.



Ηταν μια μορφή προειδοποίησης του σχηματιζόμενου «λαϊκοδημοκρατικού στρατοπέδου», που είχε την έγκριση και την επιδοκιμασία του Τίτο, του Χότζα, του Στάλιν, που ήθελε να διασφαλίσει τη σοβιετική επιρροή στα Βαλκάνια, όπως επίσης και του Ζαχαριάδη.



Στις 16 Ιουλίου 1947 ο Στάλιν συναντήθηκε στη Μόσχα με τον νέο ηγέτη της Αλβανίας Ενβέρ Χότζα. Η συζήτηση των δύο ανδρών περιεστράφη «επί μακρόν» στις σχέσεις της Αλβανίας με τις γειτονικές της χώρες και «ιδιαίτερα με την Ελλάδα».



Ο Χότζα είπε ότι «οι Ελληνες μοναρχοφασίστες δεν είχαν καταφέρει να πραγματώσουν το όνειρό τους της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή της προσάρτησης της Νότιας Αλβανίας» στην Ελλάδα. «Ο στόχος τους ήταν να προκαλέσουν αναταραχή» στα ελληνοαλβανικά σύνορα ενθαρρυνόμενοι «από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις».



Ο Χότζα ενημέρωσε τον Στάλιν «για όλα» όσα γνώριζε «σχετικά με την κατάσταση των Ελλήνων δημοκρατών», όπως επίσης και «για την υποστήριξη που προσφέραμε στο δίκαιο αγώνα τους».



Ο Στάλιν απάντησε στο συνομιλητή του ότι «στις σημερινές συνθήκες» οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι «δεν θα τολμήσουν να κάνουν απόβαση» στην Αλβανία, άλλωστε ήδη είχαν διαμαρτυρηθεί στον ΟΗΕ για παραβιάσεις της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας από τους βόρειους γείτονές της, που υπέθαλπαν τους αντάρτες και θα ήταν οξύμωρο αν οι ίδιοι έκαναν κάτι παρόμοιο.



Ο Στάλιν, καθησυχάζοντας το συνομιλητή του, είπε ότι «οι σημερινοί κυβερνήτες της Αθήνας έχουν την αρρώστια στο δικό τους σώμα, γιατί ο εμφύλιος πόλεμος που έχει ξεσπάσει κατευθύνεται εναντίον τους και εναντίον των Αγγλων και Αμερικανών πατρώνων τους».



Η διεθνής σημασία του αγώνα



Η ηγεσία του ΚΚΕ είχε συνείδηση της διεθνιστικής σημασίας του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ και αυτό το επισήμανε με γράμμα της προς την αλβανική κομμουνιστική ηγεσία.



Ενα ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, ο Βασίλης Μπαρτζιώτας, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Ζαχαριάδη στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, τόνισε «τη διεθνή σημασία του αγώνα του ΔΣΕ στα Βαλκάνια», προσθέτοντας ότι «είναι πολύ γνωστό ότι οι Αμερικανοάγγλοι ιμπεριαλιστές οργάνωναν τότε μαζί με τους κυβερνήτες της Αθήνας ανοιχτή επίθεση ενάντια στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας. Η πάλη του ΔΣΕ στη Μουργκάνα, τον Γράμμο και το Βίτσι βοηθούσε αντικειμενικά τη Λ.Δ. της Αλβανίας».



foivos.oikonomidis@gmail.com

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Η ΔΡΟΠΟΛΗ ΞΕΧΝΑ ΤΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ

Σε ρεπορταζ αλβανικού τηλεοπτικού δικτύου παρουσιάζονται οι εγκαταλειμενες εκτασεις γεωργικής γης στην κοιλάδα της Δροπολης, ενω φιλοξενεί και την αποψη του επάρχου Κάτω Δρόπολης κ Μαλιούκη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επισήμανση απο πλευράς δημοσιογράφου πως με βάση τους νομους του αλβανικού κράτους αν μια εκταση παραμείνει ανεκμετάλλευτη απο τον ιδιοκτήτη της τότε μπορει να την διαχειριστεί η επαρχία. Ο κύριος Μαλιούκης επισημαίνει πως στην επαρχία που διοικεί όλοι οι ιδιοκτήτες ασχολούνται με τις εκτασεις τους και πως δεν εχει χρειαστεί να κανει χρηση του νομου. Οι δηλωσεις βεβαια ερχονται σε πληρη αντιθεση με τις εικονες που καταγραφει η καμερα.